Iedereen doet mee

Deze themagroep is aan de slag gegaan met de deelvraag: Hoe doet iedereen mee? Ook mensen die moeilijker te bereiken zijn, zoals jongeren, anderstaligen, ouderen, mensen met een beperking of mensen zonder digitale vaardigheden?

Belangrijkste Inzichten

  • De kern van het probleem zit in ontoegankelijke taal: brieven, communicatie en zelfs het taalgebruik in het burgerberaad zelf zijn te moeilijk.
  • Moeilijke woorden en complexe procedures veroorzaken gevoelens van afstand, machteloosheid en wantrouwen richting de gemeente.
  • Een helder, laagdrempelig aanspreekpunt in de wijk wordt breed gezien als een noodzakelijke, serieuze stap om de kloof tussen inwoners en gemeente te overbruggen.
  • Het draait niet om een directe lijn met beleid of beleidsmakers, maar om een daadwerkelijke verbinding tussen bewoners en een bekende, bereikbare contactpersoon binnen de gemeente (die ook uit de uitvoering kan komen).

Wat willen we oplossen, verbeteren of bereiken?

  • Het wegnemen van de barrières die ontstaan door moeilijke taal, bureaucratische communicatie en starre gemeenteprocessen.
  • Verbeteren van het persoonlijk contact tussen inwoners en gemeente door een voor iedereen toegankelijke en vertrouwde omgeving te creëren.
  • Echte erkenning en inclusie voor alle bewoners, inclusief mensen met onzichtbare beperkingen, anderstaligen en groepen die nu onvoldoende gehoord worden.

Wat moet er veranderen?

  • Overheidstaal en -communicatie moeten ingrijpend versimpeld worden, zowel schriftelijk als mondeling, ongeacht doelgroep.
  • Elk contactmoment, of het nu fysiek of digitaal is, moet toegankelijk, begrijpelijk en uitnodigend zijn.
  • De positie van wijkcontactpersonen moet worden verankerd als essentieel aanspreekpunt: herkenbaar, laagdrempelig, liefst gekozen of gedragen door de bewoners zelf, en met directe toegang tot een contactpersoon binnen de gemeente (niet noodzakelijkerwijs uit de beleidslaag).

Welke ideeën heb je daarvoor?

  • Stel serieuze, gekozen wijkcontactpersonen aan die vertrouwd zijn in de wijk, zichtbaar en bereikbaar zijn voor alle bewoners, en structureel overleg hebben met een vaste gemeentelijke contactpersoon (uit beleid of uitvoering).
  • Vereenvoudig alle correspondentie en informatiekanalen naar B1-niveau (gewone spreektaal), en biedt direct hulp aan bewoners bij het begrijpen van gemeente-informatie.
  • Organiseer structurele, fysieke en digitale inloopmomenten in de wijk waar inwoners terecht kunnen zonder drempels of jargon.
  • Leg verantwoordelijkheid voor het begrijpen van de boodschap bij de gemeente zelf; toets begrijpelijkheid in samenspraak met inwoners.
  • Zorg dat de aanbevelingen uit het burgerberaad daadwerkelijk opgevolgd worden, en bied
    transparante terugkoppeling over wat daarmee gebeurt.

Wat vraagt dit van ons samen?

Wat kan de gemeente doen?
  • Actief investeren in begrijpelijke communicatie en toegankelijke dienstverlening.
  • De wijkcontactpersoon als serieuze rol erkennen en faciliteren, inclusief adequate ondersteuning.
  • Structureel toetsen of communicatie begrijpelijk is, en burgers betrekken bij verbetering daarvan.
  • Fysieke laagdrempelige punten creëren, en niet enkel op digitale oplossingen vertrouwen.

Wat kunnen inwoners doen?
  • Meedenken over en meewerken aan de selectie van wijkcontactpersonen.
  • Signaleren waar communicatie nog niet toegankelijk is en actief bijdragen aan feedback.
  • Elkaar ondersteunen in de wijk, vooral voor mensen die moeite hebben met taal of digitale communicatie.

Zijn er nog andere partijen die hier iets in kunnen doen?
  • Vrijwilligersinitiatieven en maatschappelijke organisaties als steunpunt, met name rondom taal- en communicatiehulp en signalering.
  • Bibliotheken en taalaanbieders als brug tussen gemeente en laaggeletterden.